Jak wypełnić listę sprawdzającą MFIPR krok po kroku?
Lista sprawdzająca MFIPR to standardowe narzędzie kontroli zamówień publicznych finansowanych ze środków UE w Polsce. Składa się z 40 pytań pogrupowanych w 8 sekcji.
Struktura listy
Sekcja A (pytania 1–4): Podstawy prawne i planowanie. Czy zastosowano PZP? Czy prawidłowo oszacowano wartość? Czy zamówienie ujęto w planie postępowań?
Sekcja B (pytania 5–9): Tryb postępowania i publikacja. Ogłoszenia, komunikacja elektroniczna, tryby bez ogłoszenia.
Sekcja C (pytania 10–15): Dokumentacja postępowania. Komisja przetargowa, terminy, oświadczenia bezstronności, otwarcie ofert, protokół.
Sekcja D (pytania 16–20): Specyfikacja i warunki. Kompletność SWZ, opis przedmiotu zamówienia (OPZ), kryteria oceny, klauzule zatrudnieniowe.
Sekcja E (pytania 21–27): Ocena ofert i wybór. Weryfikacja warunków udziału, wadium, rażąco niska cena, odrzucenia, sankcje, wybór najkorzystniejszej oferty, KIO.
Sekcja F (pytania 28–35): Umowa i realizacja. Zgodność umowy z ofertą, podwykonawstwo, zabezpieczenie, odbiory, zmiany umów, zamówienia podobne.
Sekcja G (pytania 36–38): Nieprawidłowości i korekty. Podsumowanie naruszeń, korekta finansowa.
Sekcja H (pytania 39–40): Rejestracja i archiwizacja.
Jak odpowiadać
Każde pytanie wymaga jednej z trzech odpowiedzi:
TAK — wymaganie spełnione. Audytor podaje cytat z dokumentu potwierdzający zgodność.
NIE — naruszenie stwierdzone. Audytor podaje cytat dokumentujący naruszenie, wskazuje artykuł PZP i opisuje niezgodność.
NIE DOTYCZY — pytanie nie ma zastosowania do danego postępowania (np. pytanie o wadium, gdy zamawiający go nie wymagał; pytanie o KIO, gdy nie wniesiono odwołania).
Zasada kluczowa: każde ustalenie musi być poparte cytatem z konkretnego dokumentu. Nie wolno opierać się na wiedzy ogólnej. Audytor cytuje dosłowny fragment — numer strony, paragraf, punkt — i wskazuje, z którego dokumentu pochodzi.
Kolejność pracy
Najefektywniej jest pracować sekcjami. Najpierw sekcja A (ogólne ustalenia), potem D (SWZ — jest bazą do dalszej analizy), następnie B, C, E, F, i na końcu G–H (podsumowanie).
Narzędzia takie jak Veriqt automatyzują etap wstępnego wypełniania listy — system analizuje dokumenty i proponuje odpowiedzi z cytatami, a audytor je weryfikuje.